In systeemtherapie onderzoeken we hoe gezinsleden of belangrijke anderen met elkaar in contact zijn, hoe communicatie verloopt en welke rollen ieder inneemt. Ook wanneer de klacht bij één persoon zichtbaar is, heeft dit meestal invloed op het hele systeem. Daarom kijken we samen naar wat er tussen mensen gebeurt, in plaats van alleen naar wat er “mis” zou zijn bij één individu.

Ik neem daarbij ook de bredere context mee, zoals culturele achtergrond, migratiegeschiedenis, loyaliteiten en verwachtingen. Deze factoren spelen vaak een belangrijke rol in hoe mensen zich tot elkaar verhouden.

Binnen families en systemen kan het gebeuren dat iemand zich verantwoordelijk gaat voelen voor het welzijn van anderen en daarbij zichzelf verliest. Soms sta je als het ware op de grond van een ander, in plaats van op je eigen plek. In de begeleiding help ik cliënten om opnieuw contact te maken met hun eigen behoeften, gevoelens en grenzen.

Het innemen van je eigen plek betekent niet dat je afstand neemt van anderen. Integendeel: wanneer je stevig op je eigen grond staat, ontstaat er juist meer ruimte voor gelijkwaardig contact, verbinding en wederzijds respect.

Het doel van systeemtherapie is om meer begrip te krijgen voor elkaar, communicatie te verbeteren en vastgelopen patronen te doorbreken. Door samen te onderzoeken wat er speelt, ontstaat er ruimte voor beweging en verandering. Het proces is gericht op het versterken van relaties en het vinden van manieren om op een meer helpende en gezonde manier met elkaar om te gaan.